توضیحات
| نشریه راهبرد (پیشنهادها و توصیههای ابتکاری) | |
| عنوان | مدیریت جنگ ترکیبی تمامعیار؛ پیامدهای فاجعهبار توهم صلح پایدار |
| مقدمه | درباره جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران و امکان شکلگیری توافق سیاسی میان تهران و واشنگتن، توجه به این نکته حائز اهمیت است که هیچ صلح پایداری میان ایران و آمریکا شکل نخواهد گرفت. با توجه به آنکه ایران هرگز بر اساس مبانی انقلاب اسلامی و عزت ملی تسلیم آمریکا نخواهد شد، توافق صرفاً در شرایطی رخ خواهد داد که آمریکا تسلیم شود. قاعدتاً آمریکا نیز به هیچ وجه نخواهد پذیرفت که تسلیم خواستههای ایران شود. زیرا این تسلیم برای هژمونی آمریکا در جهان یک شکست بزرگ محسوب خواهد شد و از آن پس نباید انتظار داشته باشد که هیچ کشوری در جهان به اطاعت و پیروی از ایالات متحده بپردازد. ضمن آنکه برای شخص خودشیفتهای همچون ترامپ نیز پذیرش آن به معنای مرگ سیاسی خواهد بود.
در این بین حتی اگر توافقی شکل بگیرد، آمریکا هرگز به آن پایبند نخواهد بود و باید هر روز انتظار نقض آن را داشت. در واقع جمهوری اسلامی ایران در بدترین حالت با «جنگ مداوم» و در بهترین حالت با «وضعیت تعلیقی» مواجه خواهد بود. در صورت عدم پذیرش این واقعیتها و تداوم توهم صلح پایدار، ایران با سه پیامد فاجعهبار مواجه خواهد شد: نخست، «غفلت راهبردی از برنامهریزی برای جنگ ترکیبی» و عدم آمادگی برای ابعاد مختلف آن؛ دوم، «از دست رفتن فرصت آتشبسهای موقت» برای بازسازی توان نظامی و اقتصادی؛ سوم، «شکاف میان حاکمیت و مردم» ناشی از عدم شفافیت و آگاهیبخشی به موقع. این نوشتار با هدف ارائه توصیههای راهبردی برای مدیریت جنگ ترکیبی تمامعیار، عبور از توهم صلح پایدار و طراحی برنامههای اضطراری ملی نگارش شده است. پنجره فرصت برای طراحی و اجرای این برنامهها بسیار کوتاه ارزیابی میشود. هر روز تأخیر در این خصوص یا امید واهی به توافق، اشتباهی راهبردی و خطایی نابخشودنی است. در بخش بعدی، چارچوب راهبردی مسئله، ماهیت جنگ ترکیبی تمامعیار و عدم امکان صلح پایدار با استفاده از نظریه هژمونی و ضد هژمونی و نظریه جنگ ترکیبی تحلیل میشود. سپس ارزیابی روندهای کلان، عدم قطعیتهای کلیدی، سناریوهای آینده، هدف و راهبرد، و در نهایت راهکارهای عملیاتی ارائه میشود. |
| تعداد صفحات | 16 |
| تاریخ انتشار |
27 خرداد 1405 |
