الگوریتم تغییر رژیم؛ نقشه راه 36 ماهه اسرائیل برای پایان جمهوری اسلامی ایران

نشریه هشدار

در دهه‌های اخیر، دکترین‌های تغییر رژیم (Regime Change) از مدل‌های کلاسیک مداخله نظامی مستقیم یا انقلاب‌های مخملین صرف، به سمت الگوهای پیچیده‌تر «جنگ ترکیبی» (Hybrid Warfare) تکامل یافته‌اند. ارزیابی برنامه‌های اسرائیل در خصوص ایران نیز نشان‌دهنده این تغییر پارادایم است؛ به نحوی که بررسی گزارش‌های تحلیلی و اظهارنظرهای مقامات رژیم صهیونیستی بیانگر آن است که برخلاف مدل‌های پیشین براندازی که بر توالی خطی وقایع استوار بودند، اینک در خصوص ایران برنامه «فشار غیرخطی و هم‌افزا» را دنبال می‌کنند.

هدف غایی نوشتار حاضر، ارزیابی مهندسی دقیق فروپاشی جمهوری اسلامی ایران در یک بازه زمانی فشرده و محدود به پایان دوره ریاست‌جمهوری ایالات متحده است. اهمیت این نوشتار در درک گذار استراتژیست‌های مخالف از رویکرد «مهار» به رویکرد «حذف سیستماتیک» نهفته است. این نوشتار با اتخاذ رویکردی آسیب‌شناسانه، به کالبدشکافی معماری این طرح، بررسی ستون‌های عملیاتی آن و ارزیابی واقع‌بینانه از پیامدها و ریسک‌های استراتژیک آن می‌پردازد تا مشخص شود آیا این «الگوریتم سیاسی» در مواجهه با واقعیت‌های سخت میدانی، قابلیت اجرایی دارد یا خیر.

بنابراین هدف از این تحلیل، ارزیابی دقیق ستون‌های استراتژیک، مراحل عملیاتی، مفروضات بنیادین و ریسک‌های ذاتی این نقشه راه است. این ارزیابی با بررسی معماری کلان طرح آغاز می‌شود، سپس به تحلیل مراحل عملیاتی از «شوک اولیه» تا «نقطه واژگونی» می‌پردازد و در نهایت، امکان‌پذیری «پایان بازی» و مدیریت دوران گذار را مورد سنجش قرار می‌دهد.