ترامپ در برزخ تصمیم: گزینه‌های راهبردی ایالات متحده در برابر ایران

نشریه هشدار

جمهوری اسلامی ایران بار دیگر در کانون یکی از پیچیده‌ترین بحران‌های امنیتی و ژئوپلیتیک قرار گرفته است. اعتراضاتی که به دلایل معیشتی و اقتصادی به خصوص بی ثباتی بازار ارز در کشور شروع شد، به سرعت و با مداخله هسته های سازمان یافته گروه های تروریستی مسلح به خشونت گرایید. استراتژی آمریکا و اسرائیل از تحریک آشوب های خیابانی در ایران بر اساس مدل زیر طراحی شده بود:

1. اعتراض در داخل و انزوا در خارج
2. وارد کردن ضربه نهایی از طریق اقدام نظامی

با این حال موفقیت جمهوری اسلامی در خاتمه بخشیدن به آشوب های خیابانی، مقامات امریکا و اسرائیل را در یک موقعیت خاص قرار داده است. زیرا اعتراضات داخلی آنقدر گسترش نیاقتند که اقدام نظامی بتواند به عنوان پیوست آن، ضربه نهایی را وارد کند.

در این فضا، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، که از ابتدا درباره برخورد خشونت آمیز ایران با معترضان هشدار داده بود، اکنون در برزخ تصمیمی تاریخی قرار گرفته است: او یا باید همانگونه که برخی از نزدیکان او و همچنین ایرانیان خودفروخته در خارج از کشور انتظار دارند، به وعده‌ی خود عمل کند و دست به مداخله‌ای نظامی بزند، یا از تکرار باتلاق‌هایی چون عراق، افغانستان یا حتی ویتنام پرهیز کند.

این نوشتار در پی آن است تا با رویکردی تحلیلی-راهبردی، گزینه‌های پیش روی واشنگتن در قبال ایران را از منظر نظامی، دیپلماتیک، سایبری و روانی بررسی کند و این پرسش را پاسخ دهد که «هدف نهایی ایالات متحده از مداخله در ایران، تغییر رفتار است یا تغییر رژیم؟» در این راستا، با استفاده از شواهد موجود از منابع باز، گزارش‌های رسانه‌ای و مقایسه‌ی تجربه‌ی ونزوئلا، عراق و لیبی، الگویی از رفتار احتمالی ترامپ ترسیم خواهد شد.