توضیحات
|
عنوان |
بُنبست راهبردی در ائتلاف آمریکا-اسرائیل؛ دشواریهای راه خروج از جنگ |
| مقدمه | در تاریخ سیاست بینالملل، جنگها به ندرت آنگونه که آغازکنندگانشان تصور میکنند به پایان میرسند. از جنگ جهانی اول — که قرار بود «پیش از کریسمس» تمام شود و چهار سال طول کشید تا تهاجم آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ که با وعده «مأموریت انجام شد» (Mission Accomplished) آغاز شد و به یک دهه اشغال، هزاران کشته و ویرانی یک کشور انجامید. در همه این موارد، الگوی ثابتی قابل شناسایی است: رهبران سیاسی و نظامی، هنگام تصمیمگیری درباره آغاز جنگ، به طور سیستماتیک هزینهها را دستکم و منافع را دستبالا میگیرند. این پدیده، که در ادبیات علوم سیاسی به «سوگیری خوشبینی» و «خطای اعتماد بیش از حد» شناخته میشود، ریشه در محدودیتهای شناختی تصمیمگیران، فشارهای سیاسی داخلی و حبابهای اطلاعاتی دارد که مانع ارزیابی واقعبینانه میشوند.
اینک جنگ تمامعیاری که آمریکا و اسرائیل علیه ایران به راه انداختهاند در همین چارچوب قابل تحلیل است. جنگی که قابلیت برهمزدن معادلات قدرت جهانی، بازتعریف اقتصاد سیاسی انرژی و زیرورو کردن ساختارهای امنیتی منطقهای را در خود نهفته دارد. این جنگ که با هدف اعلامشده «تغییر رژیم» آغاز شد، به سرعت آمریکا و اسرائیل را در باتلاقی فرسایشی فرو برد که میتواند زمینهساز تغییرات قابل توجهی در آینده غرب آسیا و جهان باشد. این نوشتار تلاش دارد به لایهبرداری از منطق راهبردی (Strategic Logic) نهفته در تصمیمسازی واشنگتن و تلآویو، شناسایی خطوط گسل (Fault Lines) میان اهداف متعارض دو متحد، سنجش ظرفیت تابآوری ایران و درک تبعات نظاممند چنین جنگی بر نظم منطقهای و جهانی بپردازد. از این رو میکوشد با رویکردی تحلیلی-انتقادی، ابعاد نظامی، سیاسی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی این سناریو را واکاوی کرده و مهمترین یافتههای آن را در چارچوبی آیندهنگرانه ارائه دهد. |
| فهرست مطالب | مقدمه ماهیت نامشخص اهداف جنگ شکاف در اهداف جنگ: واگرایی راهبردی آمریکا و اسرائیل تابآوری ایران: خطای محاسباتی بزرگ بینالمللیسازی جنگ: استراتژی انتقال فشار فشارهای داخلی و بحران مشروعیت جنگ در آمریکا موضعگیری ایران: دیپلماسی مرده، بازدارندگی زنده چشمانداز |
| شماره / تاریخ انتشار | شماره 33- 19 اسفند ۱۴۰۴ |
| تعداد صفحات | 13 |
